“منتظر خداوندم، جان من در انتظار است، و امیدم بر کلام اوست!”
منتظر ماندن برای تحقق مقاصد خداوند، یکی از بزرگترین چالشهایی است که در زندگی مسیحی با آن روبرو میشویم. چیزی در درون ما وجود دارد که گاهی ترجیح میدهد کار اشتباهی انجام دهد تا اینکه منتظر بماند. اما منتظر ماندن، هرچند دشوار به نظر برسد، یکی از راههایی است که خداوند از طریق آن ما را بیشتر شبیه پسرش، عیسی مسیح، میسازد. نویسنده مزامیر در مزمور ۱۳۰ با امیدواری و اعتماد به کلام خداوند برای نجات او صبورانه منتظر ماند. بیایید از او الگو بگیریم. به همین منظور، هدف این وبلاگ کمک به مردم است تا با امید صبورانه منتظر بمانند و از طریق کلام خدا و قدرت روحالقدس قوت بگیرند.
جلال بر خداوند باد!
مقالات اخیر:
دریافت پستهای جدید از طریق ایمیل:
جستجو
دسته بندی ها
- Uncategorized (2)
- آزمایشها (3)
- ازدواج (4)
- اطاعت (2)
- اعتماد (1)
- انتظار برای خداوند (1)
- بخشش (1)
- بشارت (6)
- پدران (2)
- پول (1)
- ترس (1)
- تمرین های روحانی (1)
- توبه (1)
- جهنم (2)
- خلوت با خدا (1)
- خودسنجی (1)
- داوری (2)
- دعا (1)
- دلسردی (1)
- رستگاری (4)
- رنج (4)
- زندگی مسیحی (4)
- سخن گفتن (1)
- شاگردی (1)
- شکایت کردن (2)
- شکرگزاری (1)
- شهادت (1)
- شهادت دادن (1)
- صلیب (1)
- عشق (1)
- عیسی مسیح (2)
- غسل تعمید در آب (1)
- غیبت (1)
- فرزند پروی (2)
- فیض (1)
- قناعت (1)
- کار (1)
- کتاب مقدس (1)
- گناه (2)
- مادران (2)
- مجردی (2)
- مرگ (1)
- ناامیدی (1)
- نجات (5)
