موعظه خوشا به حال ها — بخش اول
English version:The Beatitudes – Introduction https://english.biblebasedhope.com/beatitudes-introduction/
شاید مشهورترین موعظهای که عیسی مسیح صحبت کرد، به «موعظه بر فراز کوه» معروف است. ا موعظه سه فصل را دربرمیگیرد [متی فصل ۵ تا ۷]. بخش ابتدایی این موعظه که در متی ۳:۵-۱۲ یافت میشود و اغلب به نام «خوشا به حالها» شناخته میشود، هشت نگرشی را فهرست میکند که باید در زندگی هر کسی که ادعا میکند پیرو مسیح است، دیده شود. ما در مجموعهای از نوشتهها، هر یک از این هشت نگرش را بررسی خواهیم کرد و با این پست مقدماتی آغاز میکنیم.
متی ۳:۵-۱۲
۳- خوشا به حال فقیران که به خدا محتاجند، زیرا ملکوت آسمان از آنِ ایشان است. ۴- «خوشا به حال ماتمزدگان، زیرا ایشان تسلی خواهند یافت. ۵- «خوشا به حال آنان که فروتن هستند، زیرا ایشان وارث زمین خواهند گشت. ۶- «خوشا به حال آنان که گرسنه و تشنۀ عدل و انصاف هستند، زیرا سیر خواهند شد. ۷- «خوشا به حال آنان که بر دیگران رحم میکنند، زیرا بر ایشان رحم خواهد شد. ۸- «خوشا به حال پاکدلان، زیرا خدا را خواهند دید. ۹- «خوشا به حال آنان که برای برقراری صلح در میان مردم کوشش میکنند، زیرا ایشان فرزندان خدا نامیده خواهند شد. ۱۰- «خوشا به حال آنان که در راه عدالت آزار میبینند، زیرا ملکوت آسمان از آنِ ایشان است. ۱۱- «خوشا به حال شما، وقتی که مردم به خاطر من شما را مسخره کنند و به شما جفا رسانند و دربارۀ شما دروغ بگویند و هر نوع سخن بدی در مورد شما بر زبان بیاورند. ۱۲- شاد و خوشحال باشید، زیرا در آسمان پاداشی بزرگ در انتظار شماست. بدانید که با انبیای قدیم نیز چنین کردند.
در سال ۱۸۸۸، فردریش نیچه کتابی بسیار ضد مسیحی با نامی خلاقانه تحت عنوان «ضد مسیح» نوشت. در این کتاب، او به پرسشهایی مانند این پاسخ میدهد:
پرسش: «چه چیزی زیان بارتر از هر رفتار ناپسند دیگری است؟»
پاسخ: «همدردی فعال با انسانهای ضعیف و ناتوان – مسیحیت.»
نیچه نیکی را اینگونه تعریف میکرد: «هر آنچه احساس قدرت، اراده برای قدرت، و خودِ قدرت را در انسان افزایش دهد.» و بدی را چنین تعریف میکرد: «هر آنچه از ضعف سرچشمه میگیرد.» [نقل از داگلاس شون اُدانل، موعظه بر کلام ، متی ۳:۵-۱۰.]
مردم دنیا با گفتههای او موافقند. ذات انسان بدون مسیح، همیشه در پی گریز از هر نوع ضعفی است. اما در متی ۳:۵-۱۲، بر اساس گفتههای عیسی، این ضعفها باید مشخصهٔ زندگی کسانی باشد که ادعا میکنند پیرو او هستند. چرا؟ چون چنین سبک زندگیای است که برکات خدا را تجربه میکند، مورد تأیید او قرار میگیرد به عبارتی، عیسی ما را به سبک زندگیای ضد فرهنگی فرا میخواند!
متی ۳:۵-۱۲ اغلب با عنوان «طوباها» شناخته میشود. واژهٔ “طوبا” از ترجمهٔ لاتین کلمهٔ است که به معنی “مبارک” یا “خوشا به حال” ترجمه شده است. یک نویسنده اینها را “نگرشهای زیبا” نامیده است که باید نشانهٔ پیروان واقعی عیسی باشد. من موافقم! در این بخش، ۸ نگرش آمده است. آیات ۱۰ تا ۱۲ یک نگرش را توصیف میکنند. و آن استقامت در برابر آزار و شکنجه است. با وجودی که کلمه برکت در آیه ۱۰ و ۱۱ نیز نشان داده میشود.
اگر دقت کرده باشید، هر نگرش با واژهٔ “مبارکی” آغاز میشود که ۹ بار تکرار شده است. بعضی ترجمهها این واژه را “شاد” یا “خوشبخت” برگرداندهاند. با این حال، ممکن است این ترجمهها مفهوم کامل را مانند واژهٔ “مبارک” نرسانند. چرا؟ دو دلیل دارد:
دلیل اول: شادی به وضعیت ذهنی و احساسی فرد اشاره دارد. اینکه چگونه احساس میکند. در حالی که به نظر میرسد عیسی دربارهٔ وضعیت عینی آنها صحبت میکند. یعنی نظر خدا دربارهٔ آنها. خدا آنها را تأیید میکند چون ویژگیهایی مانند فقر در روح، ماتم، و… را در خود دارند. به همین دلیل من ترجیح میدهم از واژهٔ “مبارک” استفاده کنم.
دلیل دوم: همچنین، به خاطر معنایی که “شادی” در فرهنگ ما دارد، ترجیح میدهم از “مبارک” استفاده کنم. فرهنگ ما شادی را احساسی میداند که وابسته به شرایط دنیوی است. در حالی که کسانی که مورد تأیید خدا هستند، یعنی کسانی که برکات او را دریافت میکنند، احساس شادی و خوشحالی میکنند، اما نوعی متفاوت از شادی است. این احساسی است که از رضایت و تأیید خدا ناشی میشود. صرفنظر از شرایطی که در آن قرار دارند. حتی در هنگام آزار و رنج، ایمانداران همچنان در وضعیت مثبتی از تأیید خدا هستند، حتی اگر احساس خوشحالی نکنند. بنابراین، من ترجیح میدهم از واژهٔ “مبارک” استفاده کنم.
در نهایت، مهم نیست که این واژه را “مبارک” ترجمه کنیم یا “شاد”، مادامی که معنای واقعی برکت یا شادی را درک کنیم.
اکنون، طوباها ساختاری دارند. هر طوبایی سه بخش دارد: اول، برکت [“مبارک است…” – متی ۵:۳ ]. دوم، دلیل برکت بر اساس نگرشی خاص [“زیرا آنان فقیر در روحاند…” – متی ۳:۵ ]. و در نهایت، پاداش برای نمایش آن نگرش [“زیرا پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است” – متی ۳:۵ ]
این مضمون اصلی طوباها است: تجربهٔ برکات “پادشاهی آسمان”، هم اکنون و نیز در کمال خود در آینده. این مضمون از عبارت «پادشاهی آسمان از آنِ ایشان است» گرفته شده است که در انتهای آیات ۳ و ۱۰ ظاهر میشود! عبارت “از آنِ ایشان است” دلالت بر یک مالکیت حال دارد.
میبینید که پادشاهی آسمان هم جنبهٔ حال دارد و هم جنبهٔ آینده. همانطور که خدا در عهد عتیق وعده داده بود، جنبهٔ آینده به پادشاهی فیزیکیای اشاره دارد که عیسی هنگام بازگشت خود به زمین برپا خواهد کرد. با این حال، حتی اکنون نیز، برکات روحانی خاصی توسط ایمانداران واقعی تجربه میشود. یعنی کسانی که تحت فرمانروایی یا سلطنت پادشاه عیسی زندگی میکنند.
درک این نکته مهم است که برکات پادشاهی آسمان تنها برای کسانی محفوظ است که این هشت نگرش را در زندگی روزمرهٔ خود نشان میدهند، آن هم بهعنوان نتیجهٔ نجاتیافتن و در نتیجه ساکن بودن روحالقدس در درون ایشان. این بدان معنا نیست که ایمانداران همیشه بهطور کامل همهٔ این نگرشها را نشان خواهند داد. حتی بهعنوان مسیحیان دارای روحالقدس، ممکن است ایمانداران در نشان دادن این سبک زندگی دچار ضعف شوند و متأسفانه اغلب اینگونه است.
با این حال، پیروی از سبکی از زندگی که نه تنها در طوباها بلکه در کل موعظه بر فراز کوه توصیف شده، باید (و باید) بر هر مسیحی که تحت فرمانروایی پادشاه عیسی بر روی زمین زندگی میکند، غالب باشد. هرچند ایمانداران هرگز در این سوی آسمان بهطور کامل به این هدف نخواهند رسید، ولی باید با تمام وجود در پی آن باشند. همانطور که مرحوم هدون رابینسون در کتاب خود با عنوان «آنچه عیسی دربارهٔ زندگی موفق گفت» بهدرستی گفته است: «خدا بیش از آنکه به قلهٔ هدف علاقهمند باشد، به روند رسیدن به آن علاقه دارد. تلاش برای رسیدن به هدف خود پاداشی است.»
پس با این توضیحات، در پست بعدی به اولین طوبی ( خوشا به حال) خواهیم پرداخت! تا آن زمان، چرا بهطور دعاگونه این آیات را مرور نکنید و از خدا نخواهید که شما را مشتاق این سبک زندگی کند.